سلام
يك روزي ناپلون بناپارت در يك جلسه مذاكره با انگليسي ها (ناپلون به شدت ازانگليسي ها متنفر بوده ). در حين مذاكره شرايط خيلي نابرابر و ظالمانه اي را پيشنهاد و تحميل ميكنه . تا جايي كه طرف انگليسي به شدت عصباني ميشه و رو به ناپلون ميگه :
اصلا ميدونيد . موضوع اينه كه ما انگليسي ها براي شرفمون ميجنگيم در حاليكه شما فرانسوي ها فقط براي پول ميجنگيد.
ناپلون با بيتفاوتي شانه ها را بالا انداخته و ميگه :
خوب معلومه .هر كس براي چيزي كه نداره ميجنگه.
يعني خوب ما پول نداريم و براي آن ميجنگيم ولي شما ظاهرا شرف ندارين چون برايش ميجنگين.
مصداق اين عبارت را اگه دقت كنيم در اطرافمون خيلي زياد ميبينيم . ودر پشت اون يك حقيقت روانشناختي وجود داره
واقعا هر كس خيلي روي موضوعي تاكيد و ادعا داره (اينكه مثلا ما فلان جوريم يا ما فلانيم و..). در واقع در همون وجه يك كاستي و كمبود عميق و نهفته داره.
اتفاقا يكي از همكاران ما هم نمونه بيمارگونه اين رفتار را تقريباهر روز در اينجا بروز ميده .
اين افراد وقتي در مرحله اثبات عملي اون ادعا قرار ميگيرند . به شدت كم ميارن چون اين در واقع بزرگترين نقطه ضعفشون هم هست.
در فرم اجتماعي هم مصداق هاي اين رفتار را زياد ميشه پيدا كرد.
رفتار اين همكارمون ديگه خيلي خسته كننده شده.ولي هر از چند گاهي مجبوريم تصديق كنيم كه ايشون خان هستند.حسن همكاري و همجواريه كاريش نميشه كرد.
